DAG 7 Orkney

Om 9.30 vertrokken we met een lichte storm met de ferry naar Orkney, een bumpy sail of zo…. Wel gaaf, af en toe net een achtbaan en balanceren om rechtop te blijven staan. De Jan-van-genten vliegen met ons mee en kunnen we mooi bekijken tijdens hun jacht. We zien onderweg nog tal van andere vogels jagen op vis, en bijna bij Orkney zien we eidereenden. We zien gedurende de hele vakantie al heel veel regenbogen. Het weer laat zich kenmerken door korte regenbuitjes die snel lijken over te waaien waarna het zonnetje er weer heerlijk bij is, met als resultaat regelmatig een regenboog.

Het weer blijft de hele dag wisselvallig, veel wind, af en toe zon, veel bewolking en af en toe een bui. Prima je dag op in te delen en regen op je dak kan je hier wel verwachten in september. Als je er rekening mee houdt qua kleding is er niks aan de hand.
Veel wind en regen maakt het koud, komt de zon door is het weer aardig warm. Zelfs voor Silver hebben we een regenjasje mee. Hij heeft inmiddels meer jassen dan wij.

We reden rond 10.45 Orkney op en moeten vóór 16.30 weer inchecken voor de ferry die om 17.00 uur weer terug gaat. Om zoveel mogelijk van het eiland te zien maken we een rondtour met een paar korte wandelingen op mooie plekken.

De boot gaat wat primitiever dan bijv. in Nederland heen-en-weer naar Texel. Hier gaan meteen vrachttrailers mee de boot op en de auto’s staan in een cirkel rondom de trailers. De ingang is meteen de uitgang dus de boot moet elke keer in z’n achteruit aanmeren docken aanzeeën.

Minimaal een half uur eerder moet je aanwezig zijn om in te checken. Een persoon komt langs elke auto om je naam op een tablet op te zoeken en krijg je kaartjes voor de boot. Hij, zij of het komt aan de rechterkant, waar wij weer geen stuur hebben zitten want wij zijn van de verkeerde kant. Rustig aan worden de trailers erafgehaald en weer nieuwe trailers de boot opgereden. We komen een kwartier later aan dan gepland, geen probleem joh, geen haast, no worries mate, put the kettle on.

Sowieso valt het ons op dat we wat ver-/gewend zijn aan het micro-managen in Nederland van elke centimer als het gaat om borden, regeltjes etc. Hier kan er regelmatig een bord missen dat je op een snelweg zit, je niet meer langzamer hoeft te rijden omdat er iets is om rekening mee te houden etc. Dit lijkt een beetje op eigen inzicht en je moet zelf maar even kijken op wat voor soort weg je rijdt en wat er is om rekening mee te houden. Andere keren zie je weer 6x einde snelheidsbeperking elke 100 yards staan waarvan je je afvraagt waar het voor was.

We starten bij Hobbister, een natuurgebied met uitzicht op Scapa Flow, waar we zo’n 2 km lopen met een kleine 40 hoogtemeters. Door de bewolking lukt het niet zo goed om het mooi op de foto te krijgen.

Daarna rijden we langs Stones of Stenes en de Ring of Brodgar. Dit blijkt een echte toeristentrekpleister waar bussen vol mensen uitstappen. Wij zien het vanuit de auto en rijden door naar Marwich Head, een natuurgebied in het noordwesten van Orkney. Een heel mooi plekje waar we weer een hele korte wandeling maken.

Daarna rijden we door naar Mullhead Deerness en maken we ook een wandelingetje, 2,6 km met 73 hoogtemeter. Hier komen we op een mooi uitkijkpunt op the Brough. Helaas is het pad naar beneden afgesloten, door een aardverschuiving is de trap niet meer toegankelijk.

We zijn op tijd terug bij de ferry om op een rustige terug te varen, nu pas merken we dat de heenweg wel een hele bumpy float is geweest.

Rond 18.15 rijden we de ferry weer af en zetten we koers richting Munro House in Oldshoremore waar we rond 21.15 aankomen. Een prachtige route, waarvan we het laatste deel niet zien omdat het donker is. Het is ook leuk rijden, veel eenbaanswegen, waar we gelukkig weinig tegenliggers tegenkomen. Op deze wegen die kilometers lang zijn, is ongeveer iedere 100-ish meter een ‘passing place’, een kleine verbreding waar je elkaar kan passeren. Elke keer staat er een bordje bij, dat is fijn om in te schatten waar je de tegenligger het handigst kan passeren. We komen schapen op de weg tegen en later ook nog een aantal keer herten. In totaal 12 herten gezien, waarbij we bij de eerste die echt naast het asfalt stond, stil zijn gaan staan. Raampje open, en op 1,5 meter van ons stond ie, prachtig! Helaas gaf Silver een blaf waardoor we deze niet op de foto hebben kunnen zetten.

Munro House blijkt een heel mooi, ruim huisje te zijn, lekker fris. Eigenlijk hebben we tot nu toe steeds goede huisjes/slaapplekken gehad, op mooie plekken, lekker vrijaf en met goede bedden/matrassen etc. Dik voor mekaar, maar we weten ook dat de volgende huisjes minder luxe hebben. Hieronder een foto van Munro House bij daglicht.

Het was een lange dag maar plan B om de Orkney-eilanden toch te doen is geslaagd.